Beste Europese alternatieven voor Google Translate

Waarom mensen Google Translate verlaten

Google Translate is het enige product in deze reeks dat niemand koopt. Er is geen factuur, geen accountmanager en geen contract om op te zeggen. Daarom is overstappen eerder een gewoonteverandering dan een migratie, en werkt het gebruikelijke argument dat op deze pagina's terugkomt hier niet.

Het argument zou zijn dat Google geen Europese optie biedt. Dat doet het wel. Cloud Translation heeft een EU-multiregionaal eindpunt, translate-eu.googleapis.com, en volgens de documentatie van Google blijven opgeslagen gegevens en de verwerking door machine learning met een multiregionaal eindpunt binnen de continentale grenzen van de EU. Als je bedrijf via een API vertaalt, bestaat die instelling, en de meeste mensen die over Google Translate klagen, hebben er nooit van gehoord.

Het probleem is het andere product. Het gratis vakje op translate.google.com werkt met de consumentenvoorwaarden van Google. Daarin krijgt Google een licentie om de ingediende inhoud te hosten, te reproduceren, te verspreiden, te communiceren en te gebruiken, ook om de diensten te exploiteren en te verbeteren en om nieuwe functies te maken.

Daarachter zit geen verwerkersovereenkomst, je kunt geen regio kiezen en er is geen bewaartermijn waar een compliance-officer naar kan verwijzen. Het verschil op deze pagina zit niet tussen Amerika en Europa. Het zit tussen een dienst die je gebruikt en een dienst waarvoor je een contract hebt afgesloten.

• Het gratis vakje is geen verwerkersrelatie Als een medewerker een leverancierscontract in translate.google.com plakt, dekt geen verwerkersovereenkomst dat, omdat er geen commerciële relatie is waaraan je er een kunt koppelen. Onder de AVG moet die doorgifte nog steeds worden gerechtvaardigd door het bedrijf wiens contract het was. De medewerker heeft zo stilletjes namens de organisatie besloten om gegevens te delen, en de organisatie heeft daar geen enkele registratie van.
• Google verkoopt wel de versie die je wilt, maar niet deze Het EU-eindpunt houdt opslag en machine learning binnen Europa, en kent drie gedocumenteerde beperkingen: aangepaste AutoML-modellen worden niet ondersteund, alleen het vooraf getrainde neurale model; functies die nog in preview zijn, zijn niet beschikbaar; en het kan geen resources bereiken die via het globale eindpunt zijn aangemaakt. Dit is een echt product met echte beperkingen. Het is ook een betaalde API die een ontwikkelaar moet aansluiten, en daarom wint het gratis vakje binnen bedrijven steeds weer.
• De consumentenlicentie is bewust breed opgezet De servicevoorwaarden van Google geven een wereldwijde, niet-exclusieve, royaltyvrije licentie op ingediende inhoud, die hosting, reproductie, wijziging en gebruik omvat om de diensten te exploiteren en te verbeteren. Die tekst bestaat omdat Google tientallen producten onder één overeenkomst aanbiedt, en het is geen bewijs van iets kwaadaardigs. Het is ook geen clausule waar iemand mee zou instemmen voor een medische brief, en de gratis vertaler is precies de plek waar mensen zoiets plakken.
• Aan de toon is de vertaling vaak te herkennen De fout die je tijd kost, is niet een verkeerd woord maar een correcte zin in de verkeerde toon: een Nederlands of Duits antwoord dat bot overkomt, of een Frans antwoord dat te familiair overkomt bij iemand die je nooit hebt ontmoet. Alles wat je regel voor regel moet nalezen op toon, heeft je het werk niet bespaard, en bij de belangrijkste Europese taalparen is dit het punt waarop een Europese engine zijn geld waard is.

Wat je moet vervangen, niet alleen evenaren

Bepaal welke van de drie taken van Google Translate je vervangt, want daarvoor zijn er drie verschillende antwoorden, en er staat er maar één op deze pagina.

De eerste is het plakken van een alinea, door een persoon, meerdere keren per dag. De tweede is de machinetaak: een product of website dat via een API op volume teksten vertaalt. De derde is de reistaak: de camera die op een menu wordt gericht, de gespreksmodus, het offline taalpakket op een telefoon in een land waarvan je de taal niet leest.

DeepL vervangt de eerste goed en de tweede ook goed. De derde wordt door niets hier vervangen, en door niets anders in Europa ook niet: de cameravertaling en de offline pakketten zijn het deel van Google Translate waarvoor geen Europese tegenhanger bestaat, tegen welke prijs ook. Gebruik je het daarvoor, houd het dan op je telefoon en verander wat je aan je bureau doet.

De alternatieven vergeleken

Hoe elk alternatief zich verhoudt tot Google Translate

Wat er echt stukgaat als je overstapt

Er gaat technisch niets stuk, en dat is precies de reden waarom deze veranderingen mislukken. Er zijn geen gegevens om te migreren, geen account om op te zeggen en geen integratie om opnieuw aan te sluiten, dus er is ook geen moment waarop iemand gedwongen wordt het op te merken. De oude tool blijft één tabblad verderop en blijft perfect werken, en gewoonten veranderen niet omdat een beleidsdocument dat vraagt.

Het tweede probleem is het grote aantal kleine vertalingen. Het meeste gebruik van Google Translate in een bedrijf gaat om drie zinnen tegelijk, gedaan door mensen die zichzelf nooit als gebruiker van een vertaaltool zouden omschrijven. Ze gaan geen aankondiging over de jurisdictie van leveranciers lezen. Installeer de extensie voor hen, zet die op de plek van de oude, en maak de vervanging het kortste pad.

En wees eerlijk over de telefoon. Als je mensen vraagt de app te verwijderen en je ziet ze in een taxi in Lissabon hem weer installeren, kost dat geloofwaardigheid bij alles wat je verder vraagt. Maak het onderscheid expliciet: het bureau, waar vertrouwelijke tekst in het spel is en de tool verandert, en de camera op een menu, waar dat niet zo is en ook niet hoeft te zijn.

Als Google een EU-eindpunt heeft, waarom zou je dan nog elders zoeken?

Omdat vrijwel niemand het gebruikt. Het EU-multiregionale eindpunt hoort bij Cloud Translation, een betaalde API die een project, inloggegevens en een ontwikkelaar nodig heeft om hem aan te sluiten. De versie die in elke browser en op elke telefoon staat, is de gratis versie, en dat is de versie waarin je medewerkers contracten plakken.

Er zitten ook beperkingen bij waar je rekening mee moet houden voordat je erop bouwt. Aangepaste AutoML-modellen werken er niet mee, dus je krijgt het vooraf getrainde neurale model en niet een model afgestemd op je eigen terminologie. Alles wat nog in preview is, is niet beschikbaar. En het kan resources die via het globale eindpunt zijn aangemaakt niet zien, dus een migratie is geen wijziging van één regel.

Als je ontwikkelaars en veel volume hebt, is de eerlijke vergelijking Cloud Translation op het EU-eindpunt tegenover de API van DeepL, op kwaliteit en prijs en niet op geografie. Heb je die niet, dan is de vraag welke tool met een gratis start je collega's kan laten gebruiken zonder dat je het twee keer hoeft te vragen, en dat is een andere wedstrijd.

Leest Google mee wat ik in de vertaler typ?

De juiste versie is minder dramatisch en nuttiger dan het gerucht. De voorwaarden van Google geven een licentie om ingediende inhoud te hosten, te reproduceren, te verspreiden, te communiceren en te gebruiken, ook om de diensten te exploiteren en te verbeteren en nieuwe functies te bouwen, en ze beschrijven geautomatiseerde analyse van inhoud op spam, malware en patroonherkenning. Dat is een licentie die een gebruiker verleent, geen belofte van menselijke controle.

Wat ontbreekt, is wat een bedrijf nodig heeft: een vastgelegde bewaartermijn, een verwerkersovereenkomst, en een toezegging over modeltraining die op papier staat in plaats van afgeleid te worden. Het betaalde Cloud-product valt onder een ander contract, precies omdat zakelijke klanten dat eisen en consumenten niet.

Dus de zin die je intern moet gebruiken, is niet “Google leest je documenten”. Het is “de gratis vertaler geeft Google een brede licentie op alles wat je plakt en geeft je daar geen contract voor terug”, en dat is zowel waar als voldoende om gedrag te veranderen.

Waar wint Google Translate nog steeds?

Dekking, en daar is het niet eens dichtbij. Op 27 juni 2024 voegde Google 110 talen toe in één release, met zijn PaLM 2-model, waarmee meer dan 614 miljoen sprekers worden bereikt, ongeveer 8% van de wereldbevolking, en Google noemde het de grootste uitbreiding die het ooit had gedaan. De lijst met neurale modellen in Cloud Translation loopt ver uit boven wat een Europese engine dan ook biedt.

DeepL adverteert nu met meer dan 100 talen, na jaren rond de dertig te hebben gezeten. Het verschil is dus kleiner dan de meeste vergelijkingspagina's nog beweren, maar het is nog steeds een verschil. De lijst van Google loopt op tot de honderden. Controleer op beide sites de taal die je nodig hebt voordat je iets aanneemt, want dit is het getal in deze categorie dat het snelst is veranderd.

Het tweede voordeel van Google is de telefoon. Vertalen met de camera, de live gespreksmodus en downloadbare offline pakketten zijn echt ongeëvenaard, en het zijn de functies die rechtvaardigen dat je de app geïnstalleerd houdt, ook nadat je hebt veranderd wat je op het werk doet.

Is de gratis versie van een Europese tool beter dan die van Google?

Wat de uitvoer betreft, ja, voor de belangrijkste Europese taalparen. Wat de voorwaarden betreft, minder dan mensen aannemen, en dit is het deel dat de marketing overslaat. De toezegging dat tekst niet wordt bewaard die DeepL doet, hoort bij het betaalde abonnement; een gratis account is nog steeds een consumentenregeling, en de zin die mensen aanhalen over teksten die nooit worden opgeslagen, staat op de pagina die het betaalde product beschrijft.

Wat wel verandert, is de jurisdictie en de standaardhouding. DeepL SE is een Duits bedrijf, vanuit Keulen geleid door Jaroslaw Kutylowski, en de toezegging op de pagina over gegevensbeveiliging sluit zowel bewaring als modeltraining uit, tenzij je daarmee instemt. Dat geldt smaller dan een betaald contract, maar het is een duidelijker uitgangspunt dan een licentie die tegelijk een zoekmachine, een mailservice en een videoplatform moet dekken.

De praktische regel voor een bedrijf: als de tekst je in een krant in verlegenheid zou brengen, heeft hij een betaald abonnement met een verwerkersovereenkomst nodig, wie de leverancier ook is. Gaat het om een menu of een forumbericht, gebruik dan wat er voor je ligt.

Welke kies je

Als je zorg is dat medewerkers klantmateriaal in een gratis webpagina plakken, dan is de oplossing niet een land, maar een contract. Zet DeepL voor hen op een betaald abonnement, in de browser en op het bureaublad, zodat de voorwaarden echt gelden en de vervanging dichter bij de hand is dan wat ze vervangt.

Als je via een API op volume vertaalt, vergelijk dan de API van DeepL met Cloud Translation op het EU-eindpunt op hun merites. Het eindpunt van Google houdt opslag en verwerking binnen Europa en sluit daarbij aangepaste modellen uit; de woordenlijst van DeepL lost terminologie direct op. De beslissing gaat over uitvoer en prijs, niet over welke vlag de leverancier voert.

Als de taal die je nodig hebt buiten de lijst van DeepL valt, controleer het dan in plaats van het aan te nemen: DeepL is gegroeid van rond de dertig talen naar meer dan 100, en de lijst van Google is nog steeds enkele keren langer, dus het antwoord verschilt per taalpaar. Waar Google de enige optie is, gebruik dan Cloud Translation op het EU-eindpunt, dat in elk geval een contract is met een vaste regio, en bewaar het gratis vakje voor tekst waar je niets op tegen zou hebben als die later letterlijk werd teruggelezen.