Beste Europese alternatieven voor Chrome

Waarom mensen Google Chrome verlaten

De standaardklacht over Chrome is dat het eigendom is van een reclamebedrijf. Dat klopt, maar het is te abstract om iets mee te doen. De concrete versie is dat Chrome binnen achttien maanden het extensieplatform verwijderde waarop advertentieblockers waren gebouwd, en de third-party cookies behield die het had beloofd uit te faseren.

Beide zijn door Google gedocumenteerd. De tijdlijn van Manifest V2 op de ontwikkelaarssite van Chrome vermeldt dat het uitschakelen begon in Stable op 9 oktober 2024, dat iedereen op 31 maart 2025 standaard op uit stond, en dat Chrome 138 op 24 juli 2025 de mogelijkheid wegnam om ze weer aan te zetten. De overgebleven Manifest V2-extensies zijn op 31 augustus 2026 uit de Web Store gehaald.

Daarnaast kondigde Google op 22 april 2025 aan dat het de losse cookieprompt niet zou uitrollen en dat de keuze voor third-party cookies zou blijven zoals die was.

Neem je die twee samen, dan wordt de reden om van browser te wisselen specifiek in plaats van ideologisch. De software die beslist wat er draait op elke pagina die je opent, wordt gemaakt door een bedrijf waarvan de omzet van die pagina's afhangt, en het heeft die macht onlangs in beide richtingen uitgeoefend.

• De blokkeer-API verdween en de cookies bleven De eigen afschaffingstijdlijn van Chrome is het duidelijkste document in dit betoog. Manifest V2-extensies werden vanaf 9 oktober 2024 in Stable uitgeschakeld, stonden vanaf 31 maart 2025 standaard uit voor alle gebruikers, en vanaf Chrome 138 op 24 juli 2025 was er geen optie meer om ze weer in te schakelen. Het bedrijfsbeleid dat dit tegenhield, werd verwijderd in Chrome 139. Midden in dat alles werd op 22 april 2025 de afschaffing van cookies afgeblazen. Wat de intentie ook was, voor een gebruiker betekent het dat het ding dat tracking blokkeerde moeilijker werd en het ding dat tracking mogelijk maakte bleef bestaan.
• Blokkeren hoort in de browser, niet in een recht dat je is toegekend Een extensie kan door de browserleverancier worden beperkt, vertraagd of uitgeschakeld, en dat is precies wat er gebeurde. Een blocker die in de browser is ingebouwd kan dat niet, omdat er niemand boven staat die het recht kan intrekken. Dat is het structurele verschil tussen Chrome plus een extensie en een browser die blokkeren als functie meelevert, en het is pas achteraf zichtbaar, wanneer de extensie stopt met werken.
• Een andere zoekmachine laat het grootste deel van het lek bestaan Mensen grijpen meestal eerst naar een andere zoekmachine, en die lost maar een fractie van het probleem op. De zoekopdrachten die je typt zijn een klein staaltje van je dag; de browser ziet elke pagina, elk formulier en elk tabblad dat een week openstaat. Daarom is Chrome op eigen kracht een aangewezen core platformdienst onder de Digital Markets Act, naast Google Zoeken, en daarom valt een zoekmachine zonder browser meestal tegen.
• De updates zijn beslissingen, geen onderhoud Chrome wordt stilzwijgend en vaak bijgewerkt, wat goed is voor de beveiliging, maar het betekent wel dat het platform onder je kan veranderen zonder waarschuwing. Extensieformaten, cookiegedrag en standaardinstellingen zijn allemaal zo veranderd. Wil je het recht houden om het oneens te zijn met een wijziging aan je browser, dan heb je een leverancier nodig die klein genoeg is om wijzigingen aan te kondigen en erover te discussiëren, in plaats van ze uit te rollen.

Wat je moet vervangen, niet alleen evenaren

Bepaal welke van de drie rollen van Chrome je verhuist, want ze staan los van elkaar en slechts twee daarvan gaan echt over de browser.

Ten eerste is er de weergave en compatibiliteit: de engine die webapplicaties laat werken. Ten tweede is er het profiel: bookmarks, wachtwoorden, geschiedenis en open tabbladen, gesynchroniseerd over apparaten. Dat is het deel dat mensen echt vrezen kwijt te raken. Ten derde is er de Google-accountkoppeling, waarbij inloggen op een Google-site je ook in de browser inlogt en de grens tussen beide vervaagt.

Deze pagina biedt één alternatief, en dat dekt de eerste twee goed af. Vivaldi is onder de motorkap Chromium, dus sites gedragen zich identiek en het importeert het profiel in een paar minuten. De derde rol wordt niet vervangen maar beëindigd: er is geen account die de browser koppelt aan een zoekmachine, een mailservice en een telefoon, en dat is het punt, geen ontbrekende functie.

De alternatieven vergeleken

Hoe elk alternatief zich verhoudt tot Google Chrome

Wat er echt stukgaat als je overstapt

De controle van extensies is het echte werk. Alles wat nog op Manifest V2 draait, is per 31 augustus 2026 uit de Web Store verdwenen, dus een workflow die daarop is gebouwd, moet worden vervangen, welke browser je ook kiest. Maak die lijst vóór je migreert, anders geef je de nieuwe browser de schuld van iets wat de oude browser al had verwijderd.

Synchronisatie is het tweede knelpunt, en het gaat meer om verwachtingen dan om moeilijkheid. Wachtwoorden en bookmarks verhuizen mee, maar het Google-account dat je browser stilletjes koppelde aan je telefoon, je mail en je zoekgeschiedenis verhuist niet mee, en in de eerste week voelt die afwezigheid als een ontbrekende functie in plaats van het beoogde resultaat.

Het derde zijn beheerde apparaten. Op een werklaptop worden de browser, de extensies en vaak ook de zoekmachine via beleid ingesteld, en verandert persoonlijke voorkeur daar niets aan. Voer de wijziging door op de apparaten die je zelf beheert, en neem de tijdlijn van Manifest V2 mee naar IT voor de apparaten die je niet beheert, want het is een discussie over mogelijkheden en niet over smaak.

Heeft Chrome advertentieblockers echt kapotgemaakt, of wordt dat overdreven?

Meestal wordt het in de ene richting overdreven en in de andere juist onderschat. Blokkeren bestaat nog steeds in Chrome: extensies die voor Manifest V3 zijn geschreven, gebruiken een declaratieve regels-API, en de populaire blockers hebben versies uitgebracht die werken. De meeste gebruikers zijn niet wakker geworden met advertenties overal.

Wat veranderd is, is wie de controle heeft. De oude API liet een extensie elk verzoek inspecteren en erover beslissen; de nieuwe vereist regels die vooraf zijn geregistreerd, binnen grenzen die de browser stelt. De tijdlijn van Chrome laat zien dat de overgang niet optioneel was: uitgeschakeld in Stable vanaf 9 oktober 2024, voor iedereen standaard uit op 31 maart 2025, en vanaf Chrome 138 niet meer terug te draaien.

De eerlijke versie is dus dat de mogelijkheid is ingeperkt in plaats van verwijderd, door het bedrijf wiens omzet door die mogelijkheid wordt geraakt. Dat is het deel waar het de moeite waard is op te reageren.

Schaft Chrome third-party cookies af?

Nee, en dit is het meest voorkomende verouderde idee over de browser. Op 22 april 2025 zei Google dat het had besloten de huidige aanpak te behouden en de nieuwe losse prompt niet uit te rollen, waardoor de keuze voor third-party cookies in Chrome blijft zoals die nu is.

Cookies blijven beheersbaar via de privacy- en beveiligingsinstellingen van Chrome, waar ze ook al stonden. Google zei dat het de bescherming in incognitomodus zou blijven versterken en noemde IP Protection als apart werkonderdeel.

Als je plan voor de komende twee jaar ervan uitging dat die cookies vanzelf zouden verdwijnen, moet dat plan worden herzien, en een browser die trackers standaard blokkeert, beantwoordt de vraag nu in plaats van later.

Ontsnapt overstappen naar Vivaldi aan de browserengine van Google?

Nee, en beweren van wel zou de makkelijkste fout op deze pagina zijn. Vivaldi is gebouwd op Chromium, dat vooral door Google wordt ontwikkeld, dus de weergave-engine is dezelfde en het monocultuurargument blijft volledig overeind.

Wat verandert, is wie het product uitbrengt en wat het standaard doet. Blokkeren zit ingebouwd in Vivaldi in plaats van dat het aan een extensie is overgelaten, en Vivaldi schreef in september 2022 openlijk dat het zijn blocker bewust had gebouwd op interne Chromium-API's, zodat de afschaffingen van Manifest V3 die niet zouden wegnemen.

Als de engine-monocultuur echt je bezwaar is, lost deze pagina dat niet op, en het eerlijke antwoord is een op Gecko gebaseerde browser. Die is geen Europees product en staat daarom niet in deze directory.

Wat gebeurt er met je wachtwoorden, tabbladen en extensies?

Bookmarks, geschiedenis, opgeslagen wachtwoorden en open tabbladen worden bij de eerste start in één keer uit Chrome geïmporteerd, en omdat Vivaldi Chromium is, accepteert het extensies uit de Chrome Web Store, dus de extensies die nog worden onderhouden komen mee.

Synchronisatie is het onderdeel dat van vorm verandert. De synchronisatie van Vivaldi draait op de eigen servers van het bedrijf, die volgens de privacydocumentatie in IJsland staan, en niet via een Google-account, en de browser is niet gekoppeld aan een mail- of zoekidentiteit.

Het eerste om te controleren is elke Manifest V2-extensie die je nog in leven houdt. De Web Store heeft de laatste ervan op 31 augustus 2026 verwijderd, dus als iets in je workflow daarvan afhing, moet het worden vervangen, welke browser je ook gebruikt.

Welke kies je

Als je de blokkering wilt die je had voordat Chrome de regels veranderde, en je wilt dat die niet afhangt van een recht dat weer kan worden ingeperkt, dan is Vivaldi het antwoord op deze pagina, en kost de overstap je hooguit een zondagmiddag.

Als je bezwaar tegen Chrome is dat één weergave-engine het web is geworden, dan lost deze pagina je probleem niet op en moet ze niet doen alsof. Vivaldi is Chromium, net als Chrome, en de alternatieven met een andere engine zijn geen Europese bedrijven.

Als je wachtte omdat je dacht dat third-party cookies toch snel uit Chrome zouden verdwijnen, is dat besluit op 22 april 2025 teruggedraaid. Wat je ook kiest, kies op basis van wat de browser nu doet, en niet op een afschaffing die niet meer gepland staat.