Beste Europese alternatieven voor Microsoft Azure

Waarom mensen Microsoft Azure verlaten

Azure heeft een Europees verhaal en het is een goed verhaal. De EU Data Boundary omvat de EU en de EFTA-landen en draait op Microsoft-datacenters in vijftien Europese landen, en voor de diensten in scope worden klantgegevens binnen die grens opgeslagen en verwerkt. Als je eis is dat Europese data op Europese bodem staat, kan Azure daaraan voldoen.

De valkuil is specifiek voor Azure en je ziet hem makkelijk over het hoofd. Bij Microsoft 365 volgt de grens uit de plek waar de tenant is aangemaakt: een organisatie valt er automatisch binnen, zonder dat iemand iets hoeft te doen. Bij Azure moet je de scope zelf tot stand brengen.

Regionale diensten tellen mee wanneer je ze uitrolt in een EU- of EFTA-regio, een beslissing die een engineer per resource neemt. Niet-regionale Azure-diensten moeten afzonderlijk worden geconfigureerd om binnen de grens te vallen, met een aparte documentatiepagina per dienst die beschrijft hoe. En om de professionele dienstengegevens die bij Azure horen binnen de grens te houden, moet Azure Resource Manager zelf daarop zijn ingesteld.

De grens in Azure is dus geen eigenschap van je abonnement. Het is een configuratietaak per resource, verdeeld over iedereen met uitrolrechten, en een dienst die in de verkeerde regio wordt opgezet of niet is geconfigureerd, plaatst die werklast buiten een toezegging waarvan je compliance-register zegt dat je die hebt. Bij een Europese aanbieder is er geen configuratie die het verkeerde antwoord kan opleveren, omdat er geen grens is waaruit je kunt vallen.

• Scope is iets dat je engineers per resource tot stand brengen Een uitrol in West Europe valt binnen de grens; een resource die iemand voor een loadtest in East US heeft opgezet, valt erbuiten; een niet-regionale dienst die niemand heeft geconfigureerd, valt erbuiten tot hij is geconfigureerd. Niets daarvan is verborgen en alles is gedocumenteerd, en dat is het punt: de toezegging is echt, maar de toepassing hangt af van honderden kleine beslissingen van mensen die optimaliseren voor latentie, quota en kosten en niet voor jurisdictie. Niemand controleert een abonnement hierop tot een auditor dat doet.
• Entra ID is het slot, en het staat niet op de prijslijst die je beoordeelt Compute is overdraagbaar, identiteit niet. Entra ID authenticeert je applicaties, je apparaten en je Microsoft 365-tenant, en het verplaatsen van virtuele machines naar Hetzner verandert daar niets aan. Microsoft documenteert ook dat beperkte directorygegevens, waaronder gebruikersnaam en e-mailadres, buiten de grens worden gerepliceerd om de dienst te laten werken. Het onderdeel dat je het sterkst aan Azure bindt, valt dus ook het minst onder de Europese toezegging waar je op rekent.
• Soevereiniteit is een productniveau geworden Microsoft verkoopt nu een Sovereign Public Cloud, een Sovereign Private Cloud inclusief losgekoppelde implementaties, en een onafhankelijk beheerd partnerecosysteem, met Europees personeel dat operationele toegang goedkeurt, logging die manipulatie zichtbaar maakt en door de klant beheerde sleutels in hardware security modules. Het is een serieus antwoord en voor sommige gereguleerde kopers het juiste. Het is ook een leverancier die het redmiddel verkoopt voor een zorg over de leverancier zelf, op voorwaarden die de leverancier bepaalt. Een Duitse of Franse aanbieder rekent je rekenkracht aan en de jurisdictie is geen los product.
• De factuur is opzettelijk onvoorspelbaar Azure rekent per dienst, per regio en per niveau, aangepast door gereserveerde instances, savingsplannen, hybridevoordeel en een supportovereenkomst, en bijna geen enkele organisatie kan volgende maand voorspellen op basis van deze maand. Hetzner publiceert ongeveer €4.51 per maand voor zijn instapcloudserver, OVHcloud ongeveer €3.50 voor een VPS en IONOS vanaf ongeveer €1. Je kunt betogen dat de diensten niet gelijkwaardig zijn, en vaak zijn ze dat niet. Je kunt niet betwisten met welk bedrag een budgethouder kan werken.

Wat je moet vervangen, niet alleen evenaren

Verdeel je Azure-omgeving in drie stapels voordat je naar een prijslijst kijkt, want de vier aanbieders hier dekken de ene stapel volledig, de andere gedeeltelijk en de derde helemaal niet.

De eerste is infrastructuur: virtuele machines, block- en objectopslag, load balancers, beheerd Kubernetes en beheerde databases. Elke aanbieder op deze pagina doet dit, meestal tegen een fractie van wat je nu betaalt. De tweede is identiteit, en niets hier vervangt Entra ID. De derde is de beheerde catalogus: de datapipelines, eventbussen, integratieruntimes en modelendpoints die je gebruikt in plaats van beheert, en vervanging daarvan betekent applicaties herschrijven in plaats van verhuizen.

Organisaties die hierin slagen, beginnen met de eerste stapel, plannen de tweede als eigen project en laten de derde bewust minstens een jaar op Azure staan. Organisaties die falen, proberen alle drie tegelijk, omdat de businesscase als één getal was opgesteld.

De alternatieven vergeleken

Hoe elk alternatief zich verhoudt tot Microsoft Azure

Wat er echt stukgaat als je overstapt

Identiteit is het project, en al het andere is logistiek. Entra ID ligt ten grondslag aan apparaattoegang, aanmelding bij applicaties en je Microsoft 365-tenant, en geen van de vier aanbieders hier vervangt het. Beslis vroeg of je Entra behoudt voor identiteit terwijl je werklasten verplaatst, of dat je een eigen directory opzet, want die beslissing bepaalt de volgorde van alles wat daarna komt.

Zoek daarna de beheerde diensten op die je bent vergeten dat je gebruikt. Een Service Bus-wachtrij, een Key Vault, een Logic App die aan de financiële administratie is gekoppeld, of een Cognitive Services-endpoint achter een functie waar niemand meer eigenaar van is. Elk daarvan is een herschrijving in plaats van een migratie, en elk wordt laat ontdekt. Inventariseer de resourcegroepen voordat je een datum vastlegt.

En reken op de operationele belasting die bij jou terugkomt. Bij Azure zijn patchen, back-up, failover en monitoring aparte posten op de factuur; op een Europese VPS zijn het wachtdiensten. De besparing op de factuur is echt en het werk dat ze terugbrengt ook, en een migratieplan dat alleen het eerste meetelt, is niet volledig doorgerekend.

We rollen al uit in West Europe. Vallen we binnen de grens of niet?

Voor die regionale resources: ja. Microsoft is expliciet dat regionale Azure-diensten die in een EU- of EFTA-regio zijn uitgerold binnen scope vallen, en West Europe voldoet daaraan.

De vraag is wat er verder in het abonnement zit. Niet-regionale Azure-diensten vallen niet automatisch binnen scope, en elk heeft zijn eigen configuratie om ze binnen de grens te brengen. Alles dat in een niet-Europese regio staat, om welke goede operationele reden ook, valt erbuiten. En de professionele dienstengegevens die aan Azure zijn gekoppeld, blijven alleen binnen de grens als Azure Resource Manager daarvoor is geconfigureerd.

De praktische test is vragen wie in je organisatie ooit heeft gecontroleerd. In de meeste Azure-omgevingen is het antwoord niemand, omdat de mensen die regio's kiezen kiezen op latentie en quota. Dat is geen nalatigheid; zo gaat het wanneer een compliance-eigenschap wordt uitgevoerd als een optie op het moment van uitrollen.

Wat doet Azure dat geen van deze vier doet?

Identiteit, ten eerste en doorslaggevend. Entra ID is de ruggengraat van een Microsoft-omgeving en er is op deze pagina geen drop-in equivalent. Als apparaten, applicaties en Microsoft 365 er allemaal mee aanmelden, verandert het verplaatsen van rekenkracht daar niets aan, en je hebt een plan daarvoor nodig voordat je iets anders verplaatst.

De beheerde catalogus, ten tweede. Azure verkoopt honderden diensten die je gebruikt in plaats van draait. Deze vier verkopen rekenkracht, opslag, netwerken, beheerd Kubernetes en beheerde databases, wat de infrastructuur grondig dekt en de laag erboven nauwelijks.

Ten derde de commerciële relatie. Enterpriseovereenkomsten, hybride licentievoordelen en een accountmanager met kortingsbevoegdheid zijn bij schaal echte voordelen, en een vergelijking die die weglaat, is niet eerlijk.

Is Zwitserse hosting sterker dan Duitse of Franse hosting voor dit doel?

Niet op de manier die mensen veronderstellen, en de eigen grens van Microsoft laat dat zien: die omvat de EFTA-landen, waaronder Zwitserland, dus volgens die maatstaf zitten Zwitserse en Duitse hosting aan dezelfde kant.

Het onderscheid van Zwitserland is dat het buiten zowel EU-recht als Amerikaans recht valt en tegelijk een adequaatheidsbesluit heeft, zodat persoonsgegevens er rechtmatig heen stromen. Sommige organisaties lezen dat als een tweede laag van onafhankelijkheid; anderen zien er een extra grens in die is geïntroduceerd in een inkoopproces dat die niet nodig had.

Voor een EU-overheidsinstantie met een regel over verwerking binnen de interne markt liggen de datacenters van Infomaniak in Genève en Winterthur daarbuiten, en dat is een beslissing die je bewust moet nemen in plaats van bij een audit te ontdekken. Voor een privébedrijf dat zich zorgen maakt over het bereik van Amerikaans recht, beantwoorden Zwitserse en EU-aanbieders dat even goed.

Hoeveel van de besparing is echt?

Het verschil op het prijskaartje is echt. Instapprijzen van ongeveer €4.51 per maand bij Hetzner, ongeveer €3.50 voor een OVHcloud-VPS en vanaf ongeveer €1 bij IONOS zijn niet van dezelfde grootteorde als een vergelijkbare Azure-regel, en de inbegrepen hoeveelheid uitgaand verkeer maakt het verschil nog groter.

Het verschil wordt kleiner tegenover het werk dat terugkomt. Patchen, back-up, failover, monitoring en een wachtrooster zijn diensten bij een hyperscaler en klussen op een Europese VPS. Voor een team van drie zonder infrastructuurengineer wordt een deel van die besparing betaald met avonden.

De regel die standhoudt: de besparing komt dicht bij het kopcijfer voor stabiele werklasten die je zelf al beheert, en is veel kleiner waar je Azure betaalde om het beheer voor je te doen.

Welke kies je

Als je reden om te vertrekken de uitzonderingslijst is en niet de opslaglocatie, dan verwijdert elk van deze vier die, omdat geen van hen een grensdocument nodig heeft. Kies dan op prijs, schaal en papierwerk.

Voor conventionele rekenkracht waar de rekening het probleem is, wint Hetzner, en het is niet eens dichtbij. Selecteer de Europese locaties expliciet en de jurisdictievraag is gesloten.

Voor een organisatie die Microsoft 365 in hetzelfde programma vervangt, is Infomaniak de enige aanbieder hier die beide helften dekt, met Zwitserse jurisdictie als reden om hem op de shortlist te zetten en de suite als reden om te winnen.

Voor alles wat groot, gereguleerd of verantwoording verschuldigd is aan een nationaal veiligheidskader, is OVHcloud het antwoord en is de SecNumCloud-kwalificatie de reden. IONOS kies je wanneer het obstakel helemaal niet technisch is, maar een commissie die een Duitse leverancier nodig heeft die ze herkent.